Japinoy.com

 At kung anu-ano pang kapalpakan sa buhay... Eto share ko yung sa akin...

@resto

Magmemeeting kasi yung hobby group namin sa isang Italian resto sa Greenbelt. Eh siyempre dahil all-men saka yung iba eh medyo mayayaman, aba eh todo manners and etiquettes naman ang loloh niyo! Of course, pa-Ingles-ingles na lang saka medyo upscale ang usapan! Nagsimula nang magtsibugan... Umorder na pala sila kaya nagdadatingan na yung mga order nila.

Sabi ng isa sa kanila, "How about you, Fuji? What's your order?" So umorder na din ako. At dahil first time ko lang makaranas kumain sa isang sosyal na Italian resto, nagpaka-VIP na talaga ako. Sabay tawag ng waiter. Sinabi ko order ko (actually yung pinakamurang main dish lang inorder ko, hehe).

Pagkaalis nung waiter, sabay kamot sa ulo at kinausap ang sa tingin ko ay ang manager ng resto. Mukhang naging tensyonado si waiter habang nakikipag-usap kay manager sa hindi ko malamang dahilan. Pati ang manager naging parang frantic na din. Maya-maya pa dumating na ang inorder kong Sicilian Spaghetti. Tinginan yung mga kasamahan ko. Ni hindi man lang daw ako umalis sa upuan ko. 'Di ko kaagad na-gets ang sinabi nila. Kain lang ng kain ang loloh niyo. Habang nasa gitna ng pagtsibog eh tumingin-tingin ako sa resto. At nang dumapo ang mata ko sa parang counter, nanigas ang loloh niyo...

Anak ng... MAY SELF-SERVICE COUNTER PALA! Dun pala pumipila muna yung mga customer at umoorder! Sumobra naman pala ang pagka-VIP ko! At bago pa man tuluyang atakihin yung waiter at manager na nag-uusap pa din nung mga oras na 'yon, ay tinawag ko uli ang waiter at this time eh si manager na ang lumapit.

"Yes, sir? Is there anything you need?", magalang na tanong sa 'kin ng manager.

"Nothing, I'll just pay my bill."

Magalang niyang kinuha ang pambayad ko at agad na bumalik para bilangin ang sukli sa harapan ko.

"Sir, here's your change. *bilang ng sukli* Thank you, sir. Enjoy your meal!", nakangiting tugon ng manager.

At saka pa lamang kumalma ang kawawang waiter at manager. Ayun, namumula ang loloh niyo sa kahihiyan! Ang lesson: Sa susunod, tsekin munang maigi ang resto!

^ waahhhahahahahhahahahahaha! =))

the only blooper that i can remember right now was when my boss told me he's giving me a raise.  sagot ako kagad ng "eh?!  why?!" with matching kunot-noo.  kahit sya nabigla.

fuji-san, ano yang resto na yan?? Baka mapadpad ako dyan minsan, at least alam ko na ang gagawin ko, hehe. Nakakatawa ang thread na ito. Isip nga ako ng mga blooper ko, tapos popost ko rin dito.

 

 ^ Sa Chef D' Angelos Greenbelt 1 branch yun hehe! Parang nakakahiya nang bumalik dun sa resto!

"Ang tama, nakakatuwa. Pero ang mali, nakakatawa."

 @ fuji-san, nyahaaa,, nakakahiya nga yun,, isip din ako ng sakin,hehe

Nyahahaha! Natatawa ako sa nangyari sa cashier nung nag-grocery kami ng mum ko sa Metro Market! Market!

Bumili kami ng Bulldog Chuno Sauce. Nung ini-scan na ng cashier yung bote, napatingin siya ng husto dun sa label. Parang napaisip bigla. Eh anak ng... pagkatapos eh inilagay ba naman dun sa plastic na para sa binili naming dog food! Sasabihin sana namin dun sa cashier na hindi para sa aso yun pero baka mapahiya lang hehe.

Gawin ba namang pang-aso yung sauce na pang-tao! XD

haha! ok tong thread na to ah! wahahaa! marami akong bloopers eh. haha! kwento ako ng isa.. XD

nangyari ito may ilang buwan na ang nakakalipas.. papunta kasi kami q.a. nila mama dahil aattend kami ng practice ng choir.. eh dahil gutom na kami ni mama ay naisip namin na bumili ng cake sa goldilocks para dun namin kainin sa church at syempre malaki na yung binili namen para ma share din namen sa mga kasama namen..

so punta kami mrt en ow mai gas!!! OA sa dami ng tao sa MRT!! tipong hindi mo kelangan maglakad papasok sa pinto kasi matutulak ka na paloob!! eh d nandun kami nakatayo sa may malapit harap ng pintuan ni mama.. eh andami ngang tao tas syempre pilit namen nisasave yung cake kasi syempre madidisgrasya... eh d dumating na yung tren,  eh d papasok na kami, eh sa liit ni mama yung cake mayuyupi na dahil siksikan, eh d kinuha ko.. nung malapit na ako sa pinto, pilit ko din hinihila si mama papasok para makapasok sya tas at the same time eh nakataas yung isang kamay ko para protektahan yung cake.. eh may nagmagandang loob na tumulong saken mula sa loob ng trenat kinuha yung cake ko para matulungan ko si mama.. nakita ko naman kung sino sya.. eh kamalas malasan eh hindi na kami nakapasok dahil puno na so nagsasara na yung pinto.. eh dahil sa ang iniintindi ko si mama eh nawala sa isip ko yung cake... 

narealize ko na wala na akong bitbit na cake nung tinanong ni mama kung nasan na daw yung cake na binili namen.. ayun.. hehe! XD 

 

Sayang ang cake!!

 sayaaaaaaaaaaaaaaaaaaang! ^_^

 ako rin magkkwento ^_^ nung July lang to sa school.

8:30am kasi ang Chem1 class ko sa araw na yun (every wed at friday). eh ako kasi saktong 8:30 or mas late pa dumarating sa araw na yun regularly.  eh di xempre nasanay ako na pagdating ko sa school eh tuloy-tuloy lang ang pagpasok ko sa room kasi nga late ako.

eh di yun.. one day, maaga ako sa school! mga 8:15 palang eh nandun nako.  eh di dire-diretso ako sa room.  pagdating ko sa gitna ng room, nagtaka ako bakit may nakaupo sa upuan ko. tinitigan ko pa xa at inisip kung bakit xa nandun. ang weird pa nun kasi hindi ko mga kaklase yung mga nakapaligid sakin.  tas lahat sila eh tahimik at nakatingin sakin.  pati yung teacher eh nakatingin sakin. as in ang tagal naming nagtinginan. wala namang nagsasalita kung bakit sila nakatitig sakin na para akong alien.

tas bigla nalang may tumawag sakin sa labas. hindi pa pala namin yun klase. yun yung 7-8:30am class, hindi pa sila tapos magklase >_<  wah. tinawanan ko nalang ang nangyari, pati yung mga tao sa klase na yun eh tinawanan ako :p

hehehe.. aus tong thread na to ah.. share ko rin bloopers ko nito lang ata.. magkikita kita kame nung mga datin kong kabanda kasi me pupuntahan kami. pagdating ko dun sa meeting place namin di ko sila nakita. tapos nakita ko sa isang kainan malapit don sa waiting shed na meeting place namin me nakatalikod na 2 lalaki. Ang ginawa ko tinawag ko.. Katawan pa lang siguradong sila na un.Badtrip na nga ko kasi ang lakas na ng boses ko di pa lumilingon. Ang ginawa ko nilapitan ko na talaga.. Di ako makatiis eh..Paglapit ko talagang tinawag ko pa.. Paglingon nung dalawa GRABE!!! di ko pala kilala.. Sobrang nagkataon lang na kasingkatawan nilang dalawa. Syempre para naman maisalba ang kahihiyan ko naging instant artista ako.. Bigla kong umakting at kunwari nabadtrip na ang tagal nila at nagsabi nalang ako na "asan na ba ung mga un??" sabay deadma na nakita at tinawag ko sila.. Tapos nagmadali akong umeskapo sa lugar at umiba ng pwesto sabay text sa kanila.. Buti na lang walang nakakakilala sakin dun.. Hehehe Pahiya konti...

@ ryuchi-san - Parang ako yata yung pinasahan mo ng cake nun hehe. Burp!

@ Lady-Rinoa-san -Two weeks ago nangyari din sa kin yan hehe.

@ momopi-san - Haha! May naalala tuloy akong kuwento kung maliit pa ko.

Here it goes:

Noon kasi kapag nasa toys kami sa department store, humihiwalay ako sa parents ko. Hinahayaan lang nila ako maglibot sa toys. Eh nung nakita ko na yung gusto kong toy, eh di syempre kinuha ko tapos pupunta na uli ako sa kanila. Kala ko si dad yung naka-crouch seating. Syempre gugulatin kuno, bigla kong niyapos sa likuran. Pagtingala ko, ibang pamilya pala napuntahan ko! Haha! Tawanan tuloy sila! Tatay pala ng iba yun! XD

@fujiringo-san hehehe.. similar nga.. buti bata ka pa di ganong nakakahiya,, hehe agawan daw ba ng tatay ang ibang bata???.. hehhe

 nung nag thesis ako, sa sobra kong haggard, inaasar ko yung kasama ko na magreresearch, tapos hindi ko nakita yung dinaraanan ko, ayun nagkakilala ang mukha ko at ang lupa. tamang tama, labasan yun! whew...XDD

haha, natawa anamn ako sa mga kwento nio, minna.. ^^.. ako rin, ako rin..

nung 1st yr highschool, nagkasabay kami ng uwi ng crush ko.. kasama namain yung mga friends namin kaya aun nagkakatuksuhan (haha, kilig..kilig..).. eh maxado ata ako naaliw sa kanya, hindi ko namalayan na may open manhole pala sa harapn ko.. aun, drecho sa butas! buti tlga tuyo ung butas..uber na sa kahihiyan un kung nagkataon! haha.. pakyut kasi ng pakyut! lesson: wag maxado maging papansin. ^^